# Dahlia imperialis: de boomdahlia

De meeste mensen denken bij een dahlia aan een border- of pluktuinplant van een halve tot anderhalve meter. Dahlia imperialis zet dat beeld volledig op zijn kop. Deze botanische soort groeit uit tot een echte boomdahlia met houtige, bamboeachtige stengels van wel zes meter hoog. Het late bloeitijdstip en de gevoeligheid voor vorst maken hem in Nederland tot een bijzondere uitdaging. In dit artikel lees je wat deze reus uniek maakt en hoe je hem een kans geeft.

## Wat maakt Dahlia imperialis bijzonder?

Dahlia imperialis valt buiten elke gangbare categorie van de tuindahlia. Het is geen veredelde tuinplant, maar een wilde soort uit de bergachtige streken van Mexico en Midden-Amerika. Daar groeit hij aan bosranden en op hellingen tot grote hoogte.

### Een botanische soort, geen tuinhybride

Waar de meeste dahlia's in de handel hybriden en cultivars zijn, is Dahlia imperialis een echte botanische soort. Dat betekent dat hij in het wild voorkomt en zich in de natuur via zaad voortplant, zonder dat de mens de vorm heeft gestuurd. De [classificatie](https://bollanda.nl/basis/classificatie) van tuindahlia's in groepen en cultivars gaat hier dus niet op.

De soort behoort net als alle dahlia's tot de composietenfamilie. Toch verschilt hij in groei en gedrag sterk van de bekende dinnerplate- en pompondahlia's uit de border, en als botanische zeldzaamheid vind je hem eerder bij een gespecialiseerde kwekerij dan in het tuincentrum, een afweging die de [koopgids voor dahlia's](https://bollanda.nl/bolsoort/dahlia/koopgids) per verkoopkanaal uitwerkt.

### Houtige stengels tot zes meter

Het meest opvallende kenmerk is de groeivorm. Dahlia imperialis ontwikkelt rechtopstaande, houtige stengels die hol en geleed zijn, vergelijkbaar met bamboe. In een gunstig klimaat bereikt de plant in één seizoen een hoogte van vier tot zes meter.

Die hoogte vraagt om ruimte en stevigheid. De stengels zijn breekbaar bij wind, terwijl het bladerdek hoog boven de tuin uittorent. Daarmee is de boomdahlia eerder een architectonische blikvanger dan een klassieke bloeiplant.

## Bloei en het Nederlandse klimaat

Dahlia imperialis bloeit van nature pas heel laat in het seizoen. In zijn oorspronkelijke leefgebied verschijnen de hangende, lila tot roze bloemen vaak pas in oktober of november, wanneer de dagen korter worden.

Daar wringt de schoen in Nederland. De [bloeiperiode](https://bollanda.nl/seizoen/bloeitijd) valt zo laat dat de eerste nachtvorst de plant meestal inhaalt voordat de knoppen opengaan. In een gemiddelde Nederlandse tuin blijft de boomdahlia daarom vaak een indrukwekkende blad- en structuurplant zonder bloei.

Wie wel bloei wil zien, heeft een uitzonderlijk lang en zacht najaar nodig, of teelt de plant in een kas of serre. Het is verstandig om je verwachtingen hierop af te stemmen en de plant vooral te waarderen om zijn formaat en blad.

## Standplaats en verzorging van een boomdahlia

De standplaats bepaalt voor een groot deel of deze reus zich thuis voelt. Geef hem maximale zon, minimaal zes uur direct zonlicht per dag, op de warmste plek in de tuin. Een beschutte ligging is essentieel, want de hoge stengels breken makkelijk bij harde wind.

Kies een vruchtbare, humusrijke en goed doorlatende grond met een stevige ondergrond die de plant verankert. Net als bij gewone dahlia's geldt dat je hem [plant](https://bollanda.nl/bolsoort/dahlia/planten) na de IJsheiligen, wanneer alle kans op nachtvorst voorbij is. Een onverwarmde grond houdt de groei anders te lang tegen.

Geef de plant ruim de tijd om wortel te schieten en plaats vroeg stevige steun. Door de extreme hoogte is een paal of constructie geen overbodige luxe, vooral op open plekken.

## Vermeerderen via stengelstek

Dahlia imperialis laat zich goed vermeerderen via de stengels zelf. De holle, gelede stengels zijn ideaal voor stengelstek, waarbij je een segment met een knoop in vochtige grond of water laat wortelen.

Deze methode wijkt af van het [vermeerderen](https://bollanda.nl/bolsoort/dahlia/vermeerderen) van tuindahlia's, dat meestal via knolstek of het scheuren van de knol verloopt. Bij de boomdahlia is de robuuste stengel het meest praktische uitgangsmateriaal. Snijd een stuk met minimaal één knoop af, laat het kort opdrogen en plaats het in een warme, vochtige omgeving om beworteling op gang te brengen.

## Overwinteren van een reus

Net als alle dahlia's is Dahlia imperialis niet winterhard in Nederland. Hij verdraagt geen vorst en moet de winter binnen door, beschermd tegen kou en uitdroging. De omvang van de plant maakt dat lastiger dan bij een gewone tuindahlia.

De knol overwintert op dezelfde basis als die van andere dahlia's, dus koel, donker en vorstvrij. Het volledige rooi- en bewaarprotocol bij het [overwinteren](https://bollanda.nl/bolsoort/dahlia/overwinteren) van dahlia's omvat drie methoden met elk hun eigen slagingskansen. Omdat de stengels houtig en fors zijn, kort je deze flink in voordat je de knol opbergt.

Houd er rekening mee dat de zware, dikke stengelbasis meer ruimte vraagt bij de opslag. Een ruime, geventileerde bewaarplek voorkomt dat vocht zich ophoopt en rot ontstaat.

## Andere botanische dahlia-soorten

Dahlia imperialis is niet de enige wilde dahlia met een eigen verhaal. Twee andere soorten spelen een rol in de geschiedenis van de tuindahlia. De onderstaande lijst bevat de 2 belangrijkste andere botanische dahlia-soorten naast de boomdahlia.

- **Dahlia pinnata**: geldt als een van de basisouders van de moderne tuinhybriden en staat aan de wieg van het enorme cultivarassortiment.
- **Dahlia merckii**: een kleine, vroegbloeiende soort met fijne, open bloemen, die sterk contrasteert met de monumentale boomdahlia.

Waar Dahlia imperialis vooral een verzamelaarsplant en blikvanger blijft, hebben de andere botanische soorten de huidige bloemenpracht in de border mede mogelijk gemaakt. Samen laten ze zien hoe breed het geslacht dahlia werkelijk is.