# Scilla bifolia: de tweebladige sterhyacint

Scilla bifolia is de tweebladige typesoort van het genus Scilla en wordt in Nederland al sinds 1594 gekweekt. Anders dan bij de bekende S. siberica staan de bloemen rechtop in plaats van knikkend, en ze komen voor in violet-blauw, wit en roze. In dit overzicht leer je de kenmerken, de kleurvormen en het gebruik kennen, zodat je weet of deze klassieke sterhyacint bij jouw tuin past.

## Hoe je Scilla bifolia herkent

Scilla bifolia is een kleine, vroege bolplant die vrijwel altijd twee brede bladeren per bol vormt, vandaar de naam tweebladige sterhyacint. De plant wordt 8 tot 15 cm hoog en bloeit van februari tot april. Net als de andere sterhyacinten verwildert deze soort uitstekend, waardoor hij zich in de loop der jaren tot een tapijtje uitbreidt.

### Opgerichte bloemen en kleur

Het duidelijkste herkenningspunt is de bloemstand. Waar S. siberica knikkende klokjes heeft, draagt S. bifolia opgerichte, stervormige bloempjes die per stengel los van elkaar staan. De kleur is van nature een helder violet-blauw, en de bloemen geuren licht. Deze opvallende bloeiwijze maakt de soort goed bruikbaar voor wie zijn tuin wil [laten verwilderen](https://bollanda.nl/bolsoort/scilla/verwilderen) met een natuurlijk, blauw effect.

### De typesoort met een lange geschiedenis

Binnen het geslacht Scilla geldt S. bifolia als de typesoort, oftewel het ijkpunt waaraan de andere soorten worden gerelateerd. De soort wordt in Nederland al sinds 1594 in cultuur gehouden, wat hem tot een van de oudste tuinbollen van het land maakt. Die lange geschiedenis verklaart waarom de tweebladige sterhyacint een vaste waarde is in oude tuinen en als [stinzenplant](https://bollanda.nl/geschiedenis/stinzenplant) op buitenplaatsen voorkomt.

## De kleurvormen

Naast de natuurlijke violet-blauwe vorm zijn er een paar kleurvariëteiten in de handel. Ze hebben dezelfde habitus en hoogte als de soort, maar wijken af in bloemkleur. De onderstaande lijst bevat de 2 belangrijkste kleurvormen van deze sterhyacint.

- **'Rosea'**: een zachtroze vorm die een warmer accent geeft dan de blauwe soort.
- **'Alba'**: een zuiver witte vorm die mooi contrasteert met blauwe voorjaarsbollen.

### 'Rosea' en 'Alba'

Beide kleurvormen gedragen zich precies als de soort en verwilderen op dezelfde manier. 'Rosea' kleurt zachtroze en combineert fraai met de blauwe en witte vormen voor een gevarieerd voorjaarstapijt. 'Alba' is zuiver wit en valt vooral op wanneer je hem onder kale, bladverliezende struiken plant waar het licht in het vroege voorjaar nog volop doordringt.

## Verschil met Scilla siberica

De tweebladige sterhyacint en de Oosterse sterhyacint worden vaak met elkaar verward, maar er zijn duidelijke verschillen. Het meest in het oog springende onderscheid is de bloemstand: S. bifolia staat rechtop, terwijl [Scilla siberica](https://bollanda.nl/bolsoort/scilla/assortiment/siberica) knikkende, klokvormige bloemen draagt. De onderstaande tabel toont de belangrijkste verschillen tussen beide soorten.

| Kenmerk    | Scilla bifolia          | Scilla siberica      |
| ---------- | ----------------------- | -------------------- |
| Bloemstand | Opgericht, stervormig   | Knikkend, klokvormig |
| Kleur      | Violet-blauw, wit, roze | Diep gentiaanblauw   |
| Bloeitijd  | Februari - april        | Maart - april        |
| Hoogte     | 8 - 15 cm               | 10 - 20 cm           |

Kort gezegd bloeit S. bifolia doorgaans iets vroeger en heeft hij een wat ander, lichter blauw dan het diepe gentiaanblauw van S. siberica. Beide soorten zijn uitstekende verwilderaars en kunnen prima naast elkaar staan voor een langere bloeiperiode.

## Standplaats en bolmaat in het kort

Scilla bifolia gedijt op een standplaats in de volle zon tot halfschaduw en is op zijn best onder bladverliezende bomen, waar de bol in het voorjaar veel licht krijgt en in de zomer wat schaduw. De grond mag goed doorlatend en humusrijk zijn; de soort is verder weinig kieskeurig en verdraagt zowel zure als kalkhoudende bodem.

De aanbevolen bolmaat is 5/+ cm omtrek, wat voor deze kleine bollen al voldoende is voor een goede bloei. Hoe die bolmaat de bloeikracht bepaalt en waar je bij de aankoop op let, staat in de [koopgids voor sterhyacint](https://bollanda.nl/bolsoort/scilla/koopgids). Plant de bollen ondiep, op ongeveer 5 tot 10 cm diepte en op dezelfde afstand uit elkaar. Daarna laat je ze gewoon in de grond staan, want de tweebladige sterhyacint is zeer winterhard en verwildert vanzelf tot een steeds breder wordend tapijt.