# Breedbladige druifhyacint (Muscari latifolium)

> **Kernpunten**
> - Muscari latifolium wordt 15 tot 25 cm hoog en draagt als enige druifhyacint een tweekleurige tros.
> - De bol vormt één breed blad in plaats van een graspol, en dat ene blad verklaart het rustige verwilderingsgedrag.
> - De donkere top en de lichtere onderkant van de tros geven de soort een verloop dat geen andere muscari heeft.
> - De soort en de cultivar 'Grape Ice' dragen allebei de RHS Award of Garden Merit.
> - Muscari latifolium komt uit de dennenbossen van Zuidwest-Turkije en breidt zich langzaam uit.

Deze druifhyacint ziet er anders uit dan de rest van het geslacht. De tros is tweekleurig, met een donkere top boven een lichtere onderkant, en de bol maakt maar één breed blad in plaats van de graspol die je van andere soorten kent. Dat ene blad verklaart meteen waarom de soort nauwelijks woekert, wat hem tot een van de best beheersbare druifhyacinten maakt. Dit portret behandelt de kenmerken, de bekroonde cultivar 'Grape Ice' en het gebruik in de tuin.

## Hoe herken je de breedbladige druifhyacint?

Muscari latifolium is aan twee dingen tegelijk te herkennen: de tweekleurige bloeitros en het enkele, brede blad aan de voet. De plant wordt 15 tot 25 cm hoog en kan op een goede plek 30 cm halen, waarmee hij tot de forsere soorten van het geslacht hoort. De bollen liggen in de handel doorgaans in maat 7/8.

### De tweekleurige tros

De tros loopt van donker naar licht: de bovenste bloempjes zijn diep violetblauw tot bijna zwart, de onderste een stuk lichter en helderder blauw. Dat verloop zit in één en dezelfde tros en is niet het gevolg van bloempjes die op verschillende momenten opengaan.

Geen andere druifhyacint heeft dit. Het maakt de soort bruikbaar als accent op een plek waar een egale blauwe vlek te vlak zou worden, en het geeft een groep diepte van een afstand.

### Het ene brede blad

Waar de meeste soorten een pol smalle, grasachtige bladeren maken, vormt Muscari latifolium één breed blad per bol, dat de bloemsteel als een koker omsluit. Het blad staat rechtop en overgroeit de bloemen niet.

Dat ene blad is ook de verklaring voor het gedrag van de soort. Een bol die maar één blad maakt, bouwt langzamer reserves op en vormt daardoor minder klisters, dus de pol breidt zich traag uit. Wat bij andere soorten een nadeel zou heten, is hier precies de reden om hem te kiezen.

## De cultivars, met 'Grape Ice' voorop

Van Muscari latifolium zijn drie cultivars in de handel, waarvan er één duidelijk bovenuit steekt. De onderstaande lijst zet ze naast elkaar.

- **'Grape Ice'**: de bekendste, met het sterkste kleurverloop van donker naar bijna wit, en drager van de RHS Award of Garden Merit.
- **'Album'**: een witte vorm, waarbij het kenmerkende tweekleurige effect grotendeels wegvalt.
- **'Blue Angels'**: helderder blauw dan de soort, met een minder uitgesproken verloop.

'Grape Ice' is de cultivar om mee te beginnen. Het keurmerk zegt hier iets: zowel de soort als deze cultivar zijn erkend, en wat [de RHS Award of Garden Merit](https://bollanda.nl/koopadvies/keurmerk) precies borgt aan tuinprestatie is bij een trage groeier extra nuttig om te weten.

Door de tweekleurigheid komt de soort het best uit tegen een rustige achtergrond of naast lichtere voorjaarsbollen die het donker in de top oppikken. Welke partners dat zijn, werkt het [combineren van druifhyacinten](https://bollanda.nl/bolsoort/muscari/combinatie) verder uit. Bij de aanschaf let je vooral op stevige bollen zonder zachte plekken, zoals [de kwaliteit van muscaribollen](https://bollanda.nl/bolsoort/muscari/koopgids) per soort beschrijft.

## Een beheersbare verwilderaar

Muscari latifolium verwildert gering en langzaam. Een pol wordt over de jaren voller en zaait zich beperkt uit, maar neemt geen plekken over en verdringt geen buren. Voor een border die er over vijf jaar nog hetzelfde uit moet zien, is dat de eigenschap die telt.

Plant de bollen in het najaar op 7 tot 8 cm diepte in groepen van vijftien tot vijfentwintig, op een zonnige tot licht beschaduwde plek met goede drainage. In de dennenbossen van Zuidwest-Turkije, waar de soort vandaan komt, staat hij droog in de zomer, en dat is ook hier de belangrijkste voorwaarde.

Wie liever een soort heeft die zich juist wel snel uitbreidt, of juist een nog compactere, zet [de zeven druifhyacinten naast elkaar](https://bollanda.nl/bolsoort/muscari/assortiment) en kiest daar op verwilderingsgedrag.
